Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

Το επισιτιστικό πρόβλημα στη Θεσσαλία

Μολονότι η Θεσσαλία θεωρείτο ο σιτοβολώνας της Ελλάδας κατά την Ιταλογερμανική κατοχή (1941-1944) αντιμετώπισε σοβαρά επισιτιστικά προβλήματα. Ένα μεγάλο μέρος της τοπικής παραγωγής με διατακτικές της ελληνικής κυβέρνησης μεταφέρονταν στην πρωτεύουσα ενώ οι ντόπιοι παραγωγοί αρνούνταν να παραδώσουν μέρος της  παραγωγής τους στο κράτος, προτιμώντας να πουλούν τα προϊόντα τους στους μαυραγορίτες σε υπέρογκες τιμές

Μια δημοπρασία στην Κοινότητα Κρανιάς του 1918

Στον προπολεμικό τοπικό  τύπο δημοσιεύονται συχνά διακηρύξεις δημοπρασιών διαφόρων Κοινοτήτων του Ασπροποτάμου. Επειδή τα αρχεία των χωριών αυτών έχουν καταστραφεί κατά την πυρπόληση από τους Γερμανούς, οι δημοπρασίες αυτές μας επιτρέπουν να γνωρίζουμε τα τότε περιουσιακά στοιχεία των Κοινοτήτων.  

Για τη ληστεία στη Θεσσαλία

Στη Θεσσαλία, κατά τον 19ο και τις τρεις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, επικρατούσε ληστοκρατία. Οι περισσότεροι ληστές ήταν από ορεινά χωριά, άνθρωποι απλοϊκοί, με λίγες γραμματικές γνώσεις, σκληροί αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητοι, θεοσεβούμενοι και γεμάτοι προκαταλήψεις. Θύματά τους ήταν κυρίως οι πλούσιοι γαιοκτήμονες, τους οποίους έπιαναν ομήρους και για να τους ελευθερώσουν ζητούσαν από τους οικείους τους λύτρα. Το κράτος επικήρυσσε τους ληστές και έστελνε στα βουνά αποσπάσματα χωροφυλάκων να τους κυνηγήσουν. Δίνονταν κανονικές μάχες, διότι οι ληστές σπάνια παραδίδονταν. Αν οι χωροφύλακες τους σκότωναν, τους έκοβαν το κεφάλι, το παλούκωναν και το εξέθεταν σε δημόσια θέα.